 |
 |
|
Het is al weer tijdje geleden, dat we begrepen dat we dit jaar naar Brunssum zouden gaan, voor het nationale scouting bandconcours, mijn eerste concours met mijn nieuwe cluppie, Ja het HJK is mijn cluppie. Je kunt mij als het ware een HJK hooligan beschouwen, sorry maar we dwalen af, schijn ik wel vaker last van te hebben. Kwart voor vijf je bedje uit, dat is toch geen tijd voor een ….., maar goed als een volwaardige hooligan, heb je het ervoor over. Alles ingepakt, toeters en trommels gepoetst, half zeven de bus in, voor die lange rit naar het Limburgse Brunssum. Eenmaal aangekomen werden we verwelkomd met koffie en echte Limburgse vlaai erg lekker.
Na de koffie, uniform aan en gereed maken voor de foto. Na de foto was het opstellen voor de opening, dan voel je toch wel dat die knietjes niet zo stabiel zijn als normaal. He he dat hebben we alvast gehad dan kunnen we nu het centrum even onveilig gaanmaken, ja wat wil je, 3 roodharige bij elkaar. We zijn even gezellig op een terrasje gaan zitten waar we ondertussen nog meer van die hooligans tegen kwamen, maar ja de innerlijke mens lust ook wel eens wat. Na nog wat geshopt te hebben voor de kids zijn we maar richting Brikke Oave, zo heette dus ons gastverblijf voor deze dag. De klok tikt rustig door en de wiebelknieën worden zo langzamerhand wiebelbenen. Maar niks laten merken, doen alsof ik de rust zelve ben. Omstreeks kwart voor vier is het dan zover we mogen ons kunstje laten zien, op een nogal hobbelig veld dan valt het best tegen om zo’n toeter goed tegen je mond te houden en dat hij niet ergens in een van je neus gaten eindigt. Als alles achter de rug is, eerst even wat drinken, het wordt een lekker koud tapbiertje, Goh wat kan een mens daar van genieten en even omstuiteren, na ons optreden is er geen tijd meer om eerst nog terug te gaan dus we verbleven in de buurt van het concoursterrein om daarna het concours af te sluiten. Na de warme maaltijd is het tijd voor de prijs uitreiking, nadat een van onze supporters zijn kies heeft gebroken op een doperwt, ze doen tegenwoordig ook van alles om de aandacht te vragen (grapje).
We werden ondertussen in de stemming gebracht door een andere leuke band die wat leuke deuntjes speelde. Het is ondertussen zeven uur en de prijsuitreiking gaat beginnen, onze Limburgse vrienden en het LBC vullen het podium en er wordt gevraagd of alle tamboermaîtres op het podium willen komen staan. Natuurlijk staat ons opperhoofd er ook tussen, ondertussen hopen we op een mooie tweede prijs omdat we in het afgelopen jaar met een hoop nieuwe mensen begonnen zijn waaronder moi. In mijn achterhoofd duimde ik toch nog stilletjes op een eerste prijs want je weet maar nooit. Het ging toch best goed vanmiddag op dat hobbelige terrein. Als ik er aan terug denk voel ik nog de spierpijn in mijn arm om mijn toeter in bedwang te houden.
De beste man van het LBC pakt de microfoon en begint te praten na wat tweede prijzen horen we HET HELDERS JACHTHOORNKORPS 80,5punten een 1e PRIJS yeeeeehhhhh Yyyyeeeeeeeeeeh oooleeeeh ollleeeehh ollleeeehhh ooollleeeehhhhh. Wie had dat verwacht met zoveel nieuwe mensen en dan toch een eerste prijs behalen, geweldig toch. Na het in ontvangst nemen van onze beker en jury rapport word het alweer tijd om naar huis te gaan want we hebben nog een rukje te gaan van 300 km, maar onze dag kan niet meer stuk. Na zó n vermoeide maar mooie dag hebben we met deze formatie deze prijs toch mooi in onze zak zitten. Ook alle lof naar
onze instructeurs die hebben dit toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Ik hoop dat we op deze manier nog jaren plezier met elkaar beleven. En dat er misschien nog wel meer mensen met het HJK virus worden besmet. Ik weet wel dat het erg besmettelijk is.
Groeten,Claudia Pietens
Ass Bandleider